ايميل:

كلمه عبور:


مرا از مطلب‌های جدید باخبر کن!
ايميل من:


فهرست مطالب


ارائه توسط: Patrick Kua
مترجم: سید مرتضی هاشمی 1396/11/08
در این قسمت که در آگوست ۲۰۱۶ منتشر شده است یوهان سوِن با پاتریک کوآ درباره‌ی نقش رهبر فنی (Technical Lead) و چگونگی تبدیل شدنِ یک فرد، به رهبر فنی صحبت می‌کند. تعریف رهبر فنی، مسئولیت‌های این نقش و چالش‌های تبدیل شدن به یک رهبر فنی، از جمله موضوعاتی هستند که در این گفتگو مطرح می‌شود.
به یک برنامه‌ی دیگر از رادیوی مهندسی نرم‌افزار خوش آمدید. امروز با پاتریک کوا هستم. به رادیوی مهندسی نرم‌افزار خوش آمد پاتریک! خوشحالیم که با ما هستی.
ممنونم که مرا دعوت کردید، خوشحالم که با شما صحبت می‌کنم.
پاتریک کوا یک مشاور ارشد و یک رهبر فنی در ThoughtWorks است. معمولاً در لندن زندگی می‌کند، هرچند در حال حاضر در برلین کار می‌کند. او در زمینه‌ی توسعه‌ی نرم‌افزار بیش از یک دهه تجربه دارد و تمرکزش بر افراد، کسب و کار و فناوری است. ممکن است او را به واسطه‌ی کتاب The Retrospective Handbook و یا کتاب جدیدترش، Talking with Tech Leads بشناسید. پاتریک همچنین در زمینه‌ی آموزش رهبری فنی، هم به صورت داخلی در ThoughtWorks و هم در خارج از آن فعالیت داشته است. من در یکی از این آموزش‌های او بوده‌ام. موضوع این برنامه چگونگی تبدیل شدن به یک رهبر فنی است که کاملاً منطبق [با تجربیات او] است.
پاتریک آیا چیز دیگری هست که بخواهی در مورد خودت بگویی؟
نه، خیلی خوب خلاصه‌اش کردی.
برای این‌که جای ابهامی باقی نماند، هم من و هم پاتریک در ThoughtWorks کار می‌کنیم. برای همین من در یکی از آموزش‌های او شرکت کردم. اولین سؤالی که هنگام صحبت کردن در مورد رهبری فنی به ذهن می‌رسد این است که نقش رهبر فنی چیست؟ وقتی من یک رهبر فنی می‌شوم چه مسئولیت‌هایی دارم؟
این سوال خیلی خوبی است. اول از همه باید بگویم که فقط یک تعریف خوب در اینباره وجود ندارد، چون هر سازمانی این نقش را به شکلی متفاوت تلقی می‌کند. من با تعداد زیادی از مشتریان در سازمان‌های متفاوت کار کرده‌ام؛ فکر می‌کنم بتوانم آن‌چه که به نظرم ویژگی‌های مشترک مسئولیت‌های یک رهبر فنی است را بگویم.
در برخی سازمان‌ها به رهبر فنی، توسعه‌دهنده‌ی پیشرو اطلاق می‌شود؛ در سایر سازمان‌ها به آن معمار می‌گویند. به نظر من، ترکیب این دو تفکر این است که رهبر فنی، نقشِ یک معمار نیست که خارج از تیم است. در واقع یک توسعه‌دهنده است. کسی که دارای مهارت‌های توسعه است و مسئولیت رهبری تیم را بر عهده دارد. این نقش با نقش توسعه دهنده‌ی ارشد کاملاً متفاوت است، که هدایت یک حوزه در بخشی از سیستم را بر عهده دارد. رهبر فنی سعی می‌کند بر اثرگذاری کلی تیم تمرکز کند. من انتظار دارم که یک رهبر فنی تا حدی کد بنویسد و همچنین در سطوح فنی کار کند.
آنچه که به نظر من رهبر فنی نیست، چیزی است که افراد اغلب به آن مدیر فنی می‌گویند. کسی که بیشتر مسئولِ پیشرفت افراد و گزارش‌هاست اما لزوماً درگیر معماری نیست. حتی اگر پیش‌زمینه‌ی فنی داشته باشد لزوماً بر سیستم متمرکز نیست. انتظار دارم که مدیران فنی با رهبر فنی در تعامل باشند.
در بسیاری شرکت‌های دیگر استاد اسکرام (Scrum Master) نقش خیلی محبوبی است و به نظر من، این نقش خیلی متفاوت [از رهبر فنی] است، هر چند یک رهبر فنی می‌تواند استاد اسکرام هم باشد. استاد اسکرام بودن، لزوماً به صورت خودکار از شما یک رهبر فنی نمی‌سازد.
این جنبه، شاخص است که رهبر فنی همچنان یک توسعه‌دهنده است که بر اثرگذاری تیم تمرکز دارد.
درست است.
آیا در مقام مقایسه موافقید که مدیر فنی منحصراً بر تیم تمرکز دارد، معمار منحصراً بر فناوری تمرکز دارد، و توسعه‌دهنده‌ی ارشد کسی است که مالک بخش خاصی از سیستم است؟
بله، درست است. تأکید می‌کنم که این‌ها مربوط به نقش‌ها هستند، و این به آن معنی نیست که یک سازمان برای هر یک از نقش‌ها فرد مجزایی خواهد داشت. گاهی یک فرد چند تا از این نقش‌ها را بازی می‌کند. ممکن است رهبر فنی نقش مدیر فنی را هم داشته باشد که مراقب افرادِ خط تولید است، و ممکن است در عین حال ارشدترین عضو تیم هم باشد. اما در شرایط دیگر، مثلاً از نظر اندازه‌ی تیم یا نحوه‌ی ساختاردهی یک سازمان، ممکن است نقش‌های جداگانه‌ای هم باشند.
من نوعی از تقسیم [وظایف] را [در نقش رهبر فنی] می‌بینم؛ یک جنبه‌ی فنی که مربوط به معماری و مسیر سیستم است، و جنبه‌ی مدیریت افراد و پروژه که ممکن است بیشتر مربوط به مدیر فنی باشد. این یک الگوی متداول است که می‌بینم. اما تأکید می‌کنم که این یک نقش است و به این معنی است که مجموعه‌ای از مسئولیت‌ها را شامل می‌شود.
پیش از آن‌که در این موضوع عمیق‌تر شویم آیا ممکن است توضیح دهید که دقیقاً چرا به رهبر فنی نیاز داریم؟
بله، این سؤال خیلی خوبی است. وقتی در کنفرانس‌ها در مورد این‌که رهبر فنی چیست صحبت می‌کنم، یکی از سؤالاتی که عموماً پرسیده می‌شود این است که «چرا به آن نیاز داریم؟» قطعاً می‌توانم شرایطی را تصور کنم که در یک تیم کوچک کار می‌کنید و همه به خوبی با هم کنار می‌آیند و هر کس می‌داند که باید چه کاری انجام دهد؛ در چنین شرایطی شاید به یک رهبر فنی احتیاجی نباشد، چون همه کارشان را می‌دانند و به خوبی هماهنگ شده‌اند. این یک وضعیت ایده‌آل است و بسیاری تیم‌ها هستند که در وضعیت آشفته‌تری هستند و ترکیبی از مهارت‌های متفاوت دارند. عموماً ممکن است درباره‌ی نحوه‌ی پیاده‌سازی یا مسیر سیستم و معماری ابهاماتی وجود داشته باشد. خیلی خوب است که توسعه‌دهندگانی که توانایی گرفتن چنین تصمیماتی دارند، این تصمیمات را در کارهای خودشان بگیرند. اما زمانی که افراد در مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند با یک آشفتگی مواجه می‌شوید. به نظر من یکی از وظایف یک رهبر فنی این است که کاری کند توسعه‌دهندگان به شکلی اثربخش در یک جهت فعالیت کنند.
ادامه مطلب ...

ارائه توسط: John Purrier
مترجم: محمد علی بزرگ زاده 1396/10/21
در این اپیزود که در ژوئن ۲۰۱۶ منتشر شده است جف میرسون با جان پریر در مورد OpenStack صحبت می‌کند. OpenStack یک سیستم‌عامل ابری متن‌باز است. جان پریر بنیانگذار OpenStack و مدیر ارشد فنی Automic Software است. به عنوان مدیرارشد فنی، او مسئولیت راهبری استراتژی خودکارسازی (Automation) را بر عهده دارد. او که بیش از ۲۰ سال تجربه رهبری در صنعت IT را دارد، اخیراً مدیرارشد فنی آزمایشگاه ابداعات CenturyLink شده است و بر روی فناوری‌های جدید و درحال ظهور ابری، شامل قابلیت همکاری بین ابری و DevOps تمرکز دارد. جان قبلاً رهبر راهبردی و فناوری AppFog بوده است و رهبری توسعه و تحویل اولین نسخه Microsoft Exchange Server را هم بعهده داشته است. او همچنین، رهبری R&D را در RackSpace انجام می‌دهد.
جان، به SE Radio خوش آمدی.
از اینکه دعوتم کردید متشکرم.
OpenStack چیست؟
همانطور که شما گفتید یک پروژه متن‌باز است. یک سیستم‌عامل ابری است. اساساً ایده پشت OpenStack ساختن یک زیرساخت متن‌باز به منزله یک پلتفرم به عنوان خدمت (Platform as a Service) است. بنیانگذاران اولیه، RackSpace و NASA بودند. دو پروژه اول، یکی پروژه محاسبات و دیگری یک پروژه ذخیره‌سازی اشیاء بود. از آن زمان طی ۶ سال اخیر، تعداد پروژه‌ها و محدوده آن‌ها خیلی فراتر از آن دید اولیه شده است.
برای آن دسته از مخاطبان که ممکن است این اصطلاح را ندانند بگویید زیرساخت به عنوان خدمت (Infrastructure as a Service) چیست؟
می‌توان اینطور دید که به جای اینکه بروید و کامپیوترهای خود را بخرید، یک ساختمان بیابید، آن را اجاره کنید، برق و سیستم تهویه‌اش را برپا کنید و یک مرکز داده برپا کنید، در عوض، آن را از کس دیگری اجاره می‌کنید. در حالی که می‌توانید پروژه‌های زیرساخت به عنوان خدمت خصوصی هم داشته باشید، وقتی از زیرساخت به عنوان خدمت صحبت می‌کنیم، اغلب افراد زیرساخت‌های ابری عمومی مانند Amazon و Azure و Google Cloud را در نظر می‌آورند. بنابراین نگاه ساده‌اش این است که سرورها را از کس دیگری اجاره می‌کنم.
ما این ابرهای عمومی مانند Amazon و Azure و Google Cloud را داریم. چرا به یک سیستم‌عامل ابری متن‌باز نیاز داریم؟
سئوال خوبی است. فکر می‌کنم سئوال می‌تواند به این شکل باشد که چرا به ازای هرکدام از پیاده‌سازی‌های اختصاصی به یک نسخه متن‌باز هم نیاز داریم. من اینطور استدلال می‌کنم که اول از همه، برای صنعت و اکوسیستم خوب است. اما بطور خاص زیرساخت‌های ابری، خیلی مبتنی بر همکاری هستند. شرکت‌ها و سازمان‌های زیاد مختلفی با هم جمع می‌شوند. این توانایی که بتوانیم یک پروژه بزرگ مانند این را با همکاری هم بسازیم خیلی قدرت‌بخش است. شرکت‌های خیلی کمی در دنیا هستند که بتوانند پروژه‌ای که به بزرگی OpenStack امروز باشد را راه‌اندازی و نگهداری کنند. آخرین باری که دیدم، بیش از ۳۰۰۰۰ عضو بنیاد OpenStack بودند که در بهبود نرم‌افزار مشارکت می‌کنند که چیز خیلی خوبی است.
بنابراین، این، همان سیستم‌عامل متن‌بازِ زیرساخت به عنوان سرویس است. آیا می‌توانید مثالی از شرکت‌هایی بزنید که امروزه از OpenStack استفاده می‌کنند تا یک نمونه کاربرد اولیه داشته باشیم که شاید در ادامه بحث به آن ارجاع داشته باشیم.
صدها شرکت هستند که امروزه به شکل‌های مختلف از OpenStack استفاده می‌کنند. برخی از آن‌ها حالت تصویر تبلیغاتی‌مان را دارند. از تجاری‌های‌شان، Wal-Mart است. Wal-Mart برای توسعه سیستم تجارت الکترونیک خود، در مراکز داده‌شان، از OpenStack استفاده می‌کنند. مورد دیگر آزمایشگاه تحقیقاتی CERN است که در سوییس یک برخورددهنده بزرگ مقیاس می‌سازد. هرکسی که در نشست‌های اخیر طراحی OpenStack بوده‌، [مشاهده کرده است که] هر دو این سازمان‌ها پیش‌قدم شده‌اند و نحوه استقرار بزرگ‌مقیاس خود را ارائه کرده‌اند.
آیا این سازمان‌ها، سرورهای خود را دارند و OpenStack را بر روی آن اجرا می‌کنند یا اینکه یک میزبان ابری را اجاره کرده‌اند که OpenStack را بر روی آن قرار داده‌اند؟
سئوال خوبی است. بسته به سازمان، ممکن است هرکدام از این‌ها یا هردو را انجام دهند. نحوه مرسوم نصب OpenStack این است که در یک ابر درمحل (On-premises) یعنی خصوصی باشد. بنابراین [احتمالاً شرایط در هنگام نصب به این شکل است که] مرکز داده خودم را دارم و احتمالاً مجازی‌سازی کرده‌ام و طی ۱۰ سال اخیر، با استفاده از VMware یا دیگر فناوری‌های مجازی‌سازی، این کار را انجام داده‌ام و حال واقعاً می‌خواهم که خدمات بیشتر، خودکارسازی‌های بیشتر و پاسخگویی‌های بیشتری برای مشتری‌های داخلی خود داشته باشم.
ادامه مطلب ...

ارائه توسط: Jonas Boner
مترجم: سید مرتضی هاشمی 1396/09/21
در این قسمت که در آگوست ۲۰۱۱ ضبط شده است مارکوس ولکر با یوناس بونر در مورد Akka صحبت می‌کند. Akka یک چارچوبِ کاری مبتنی بر اسکالا است که برای برنامه‌های هم‌روند (Concurrent) و توزیع‌شده استفاده می‌شود. Akka از اکتورها، ارتباط از راه دور، و حافظه‌ی تراکنشی پشتیبانی می‌کند. در این مصاحبه به مهم‌ترین جنبه‌های Akka و چگونگی استفاده از آن نگاهی می‌اندازیم. علاوه بر این به طور خلاصه در مورد فعالیت یوناس در شرکت Typesafe صحبت می‌کنیم.
به این قسمت از برنامه‌ی مهندسی نرم‌افزار خوش آمدید. در این قسمت باز هم در مورد چیزی مرتبط با اسکالا صحبت می‌کنیم. تا به حال دو قسمت در مورد آن داشته‌ایم: یک قسمت معرفی اسکالا و یک قسمت دیگر هم برای خبرهای جدید ، که مارتین ادرسکی مهمان آن‌ها بود. در این قسمت در مورد یک پروژه‌ی میان‌افزار (Middleware) جالب اسکالا به نام Akka صحبت می‌کنیم. احتمالاً در مورد آن شنیده‌اید. در آن سوی خط با یوناس بونر صحبت می‌کنم که توسعه‌دهنده‌ی پیشرو و مخترع Akka است. درست است؟
بله. البته امروز [انجمن] Akka بیش از من است. چند سال پیش شروع کردم و طی یک و نیم سال گذشته یک تلاش تیمی بوده است.
فکر می‌کنم ویکتور کلنگ یکی از آن‌هاست که همیشه توئیترش را می‌خوانم :-)
بله. او یکی از توسعه‌دهندگان کلیدی است؛ آدم خارق‌العاده‌ای است. توسعه‌دهندگان فوق‌العاده‌ی دیگری هم داریم و من فقط یکی از اعضای گله هستم :-)
شما قطعاً چهره‌ای هستید که بسیاری آن را به Akka نسبت می‌دهند. آیا می‌خواهید کمی خودتان را معرفی کنید تا افراد بدانند با که صحبت می‌کنیم؟
حتماً. من یوناس بونر هستم. من در سوئد زندگی می‌کنم؛ در شهر کوچکی به نام آپسالا خارج از استُکهلم. بیش از پنج سال است که با اسکالا کار می‌کنم. قبل از اسکالا با Erlang وارد برنامه‌نویسی تابعی (Functional) شدم. خلاصه این‌که از Erlang خیلی به هیجان آمدم و تلاش کردم سایر افراد -چه همکاران، و چه مشتریان- را نیز ترغیب کنم اما کار سختی بود. زبان فوق‌العاده‌ای است اما سیستم زمان اجرا و کتابخانه‌های مخصوص به خودش را دارد. اما من فکر می‌کردم چیزهای زیادی خوبی در مورد آن هست و نباید آن را در حد خوره‌های (Geek) زبان Erlang نگه داشت. می‌خواستم برخی از مفاهیم آن را به JVM منتقل کنم. بنابراین حدود دو و نیم سال پیش Akka را شروع کردم. پیش از آن در یک شرکت خوشه‌بندی JVM به نام Terracotta کار می‌کردم. در فاصله‌ی بین Terracotta و Akka در شرکت مشاوره‌ای خودم هم کار می‌کردم. قبل از Terracotta حدود چهار یا پنج سال در مجموعه BEA در تیم JRockit و تیم JVM کار می‌کردم. آن‌ها یک تیم در استُکهلم (سوئد) دارند. بنابراین من عمدتاً درگیر نوشتن محصولات میان‌افزاری در سیستم‌ها بوده‌ام. علاوه بر این در زمینه‌ی مقیاس‌پذیری همروندی کد (Code Concurrency Scalability) مشاوره می‌دهم که بیشتر مربوط به سمت سرور در پشته‌ی [تکنولوژی‌های برنامه‌نویسی] است.
با نگاه به Akka کاملاً واضح است که Erlang الهام‌بخش آن بوده است. ممکن است خلاصه‌ای از Akka به ما بگویید؟ و این‌که تأثیر‌پذیری‌های اصلی آن از Erlang چیست؟ بعداً در مورد ماژول‌های مختلف آن صحبت می‌کنیم اما فعلاً در یک توصیف اجمالی آن را خلاصه کنید.
قطعاً از Erlang تأثیر گرفته، اما از برخی زبان‌ها و ابزارهایی دیگر هم تأثیر گرفته است. من تلاش کرده‌ام برخی ابزارها و روش‌های فکری را که ممکن است به نظر یک توسعه‌دهنده‌ی عادی جاوا، بیگانه به نظر بیاید را کنار هم بیاورم. ابزارهایی که مشکلات همروندی و مقیاس‌پذیری، و تحمل‌پذیری شکست (Fault Tolerance) را به شکل زیبایی حل می‌کنند. ما مدل اکتور در همروندی (Actor Model of Concurrency) را از Erlang اقتباس کردیم که مدلی حتی بهتر از محاسبات توزیع‌شده است. سبک تحمل خطا و قابلیت اطمینان (Reliability) را هم از Erlang اتخاذ کردیم که گاهی به آن «بگذار خراب شود» (Let it Crash) یا «شکست را بپذیر» (Embrace Failure) گفته می‌شود. بعداً بیش‌تر در مورد این صحبت می‌کنیم.
ما از Akka برای مقیاس‌پذیری عمودی روی معماری‌های چند هسته‌ای استفاده می‌کنیم؛ یعنی همروندی را می‌پذیریم. همچنین از Akka برای مقیاس‌پذیری افقی روی چند JVM استفاده می‌کنیم. می‌توانید این‌کارها را انجام دهید و از همان سیستم زمان اجرا (Runtime) استفاده کنید. اساساً یک بار کد را می‌نویسید [و همه‌جا آن را اجرا می‌کنید] و به هیچ کدام از این‌ها فکر نمی‌کنید. بنابراین اگر با مدل اکتور کار کنید برنامه‌ی خود را برای مقیاس‌پذیری عمودی یا افقی و گاهی هر دو، آماده کرده‌اید. چون این سطح از واگذاری مسئولیت‌ها (Indirection) را دارید، سیستم زمان اجرا می‌تواند در زمان مقیاس‌پذیری افقی یا عمودی به جای شما این تصمیم‌ها را بگیرد.
ادامه مطلب ...